Kuş Tüyü ve Çocuk

0 7

Kuş Tüyü ve Çocuk

         İzcilik, küçükken iç içe olduğum doğadan büyüyünce uzaklaştığım için bir kaçıştı belki benim için. Bu bahane ile börtü böcekle bulaşabiliyor, varlığı iyice bende iyice silikleşen ormanlara gidebiliyordum. Birkaç günlüğüne dahi insanı rahatlatan bir etkinliktir doğaya dönmek. Şehrin kısır döngüsünden, her tarafınızı kaplamasından, bizi çepeçevre sarmasından kurtuluyoruz. Konumuz izcilik olmadığı için bu kısmı atlıyoruz.

kuş tüyü ve çocuk

Bir anaokuluna izcilik derslerine başladım. Planlar programlar hazır, malzemeler tamam, yola koyuldum. Kâğıt üstünde de kafamda da tasarladıklarım var. İzcilik nedir, izciler neler yapar, izci selamı, izcilik marşı, izcilik oyunları vb….

Ama birden; ‘Yolda düşündüm, bizim çocuklar tanımıyorlar hayvanları
Bir hayli garibime gitti doğrusu, bir baba olarak verdim kararı
Anında bir ters u dönüş, doğru hayvanat bahçesine’’ dediği gibi Barış abinin bende de, bizim çocuklar tanımıyorlardır, börtü böceği çiçeği, diyerek dedektifliğe soyundum. Ana yoldan çıkıp daha rezidans dikilmemiş, AVM yapılmamış, bir iki yıl sonra hey gidi günler burası bir zamanlar tarlaydı, diyeceğim son toprak parçasına daldım.  Ölü bir böcek, dalından düşmüş bir yaprak, ağaçtan düşmüş meyve bulabilir miyim diye. Bereket versin epey şey buldum; kuş tüyü, atkestaneleri, palamutlar, pırtlaklar ve çalı çırpı. Elimde bu hazinelerle okulun kapısını çaldım.

 

Çocuklarla birlikte bahçedeyiz. Boynumda fularım ve düdüğüm, başımda şapkam, elimde topladıklarımla başlıyor çalışmamız. Sormalarına fırsat vermeden ben soruyorum elimdekilerin ne olduğunu. Pırtlak hariç hepsini biliyorlar, şaşırdım doğrusu. İyi haber bu. Bilgi var ama maalesef bu ‘uçaktan atlayınca açılmayan paraşüt’ misali pek de işe yaramayan bir bilgi. Kullanılmadıkça da öyle kalacak. Gözleri ışıl ışıl, kuş tüyünü gösterip soruyorum, ‘’Peki hiç bununla neler yapılabilir?’’ Kıpır kıpırlar zaten, soruyla birlikte hiç düşünmeden parmak kaldırıyor, cevap vermek istiyorlar. Sırayla söz hakkı veriyorum. Sıranın kendilerine gelmesini dört gözle bekliyorlar, hatta beklemiyor, hoplayıp zıplıyorlar hemencecik cevap vermek istiyorlar. Hemen hemen hepsi de farklı cevaplar veriyorlar. Bir daha şaşırıyorum. Uzun uzun anlatmak istiyor bazıları ama isyan çıkar, diye hızlandırmaya çalışıyorum. Cevaplardan bazıları; kalem, bilezik, kitap ayıracı, resim fırçası, tablo, kolye, kanat, kıyafet, yorgan, pipet, deney malzemesi vb. ( Nasıl kullanılacağını da anlatanlar oluyor detaylıca ) Derken birden 5-10 yıl sonrası çocukların geleceği gözümün önüne geliyor. Gene beraberiz biraz büyümüşler ilkokuldalar, çalışma yapıyoruz ama bu sefer sınıfın içindeyiz. Bahçe hak getire.  Elimde kuş tüyü ‘’Çocuklar bu kuş tüyü ne işe yarayabilir, başka nasıl bir amaç için kullanılabilir? ’diye soru soruyorum. Çocuklar yorgun, okuldan yılmış, isteksiz. Bir iki çocuk parmak kaldırıyor. Herkesten cevap istiyorum. Sırasıyla hepsinin cevabı aynı oluyor: Öğretmenim kalem olarak kullanabiliriz’’ bu bildikleri; okuldan öğrendikleri bir bilgi. –Başka diyorum, başka ne olabilir? Cevap yok. ‘’Mürekkebe batırıp yazı yazılır öğretmenim’’

İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR  YÖK-Yabancı Dil Eğitim Bursu” 2019 Yılı Başvuruları Başladı
kuş tüyü ve çocuk 2

          Okula başlarken müthiş bir heyecanla başlayan çocukların bütün heveslerini emiyoruz biz öğretmenler ve okullar. Hepsi birbirine benziyor zamanla. Büyüklerinden aferin alabilmek için vazgeçiyorlar çocukluklarından. Posası çıkıyor çocukların ve bıkkınlıkla yoğrulmuş, zorunlu geliş gidişler, kalıyor çocuklara.                                                                                                                                                                                                                         Fehmi Büyükkol                                                                                                                                                                                      Eğitimci Yazar

 

Yorum bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

Yorumunuz İçin Çok Teşekkür ediyoruz