Genel

MAVİ MENEKŞELER

Beğendim
Beğendim Bayıldım Haha Süper Üzgünüm Kızgınım

This post has already been read 854 times!

Üniversite yıllarında stajda yaşananlar kaleme alınmıştır. Şimdilerde anlıyorum ki o sınıftaki öğretmenin tutumu benim öğretmenliğimin şekillenmesine yol açmış.

‘Bu yazı, üniversite yıllarında staj için gidilen bir okulda şahit olunanlardan meydana gelmiştir. ‘                                                                                               2001               

 

            …………………………………………………..

 Ürkek adımlarla sınıfa gidiyorum. Doğrusu çok heyecanlıyım.

            Aman Allah’ım, bu ne gürültü …..Sesler kesiliyor, gözler bende. Ben öylece durup seyrediyorum; mavinin hâkim olup, beyazın mütevazı bir şekilde boyunlarına dolanmış olan menekşeleri. Böyle menekşe olur mu demeyin. Bu menekşeler bir başka. Bunlar konuşuyor, yaramazlık yapıyor hatta diğer menekşelerin aksine yerlerinde hiç durmuyorlar. Arılar bal yapmak için menekşelere uğrar mı bilmiyorum ama bu sınıfa uğrayan arı kovan kovan bal götürür.

 

            Sınıfa tam bir kargaşa hâkim. Kavga edenler, yemek yiyenler, boş boş gezenler, oyun oynayanlar, söz dalaşına girenler, ödevini yetiştirmeye çalışanlar, uslu uslu oturanlar……Bir de sınıfta sessizliği sağlamaya çalışan sınıf başkanı.

 

………………………………………………………….

(Stajyer öğretmen olarak en son sıraların birinde oturuyor ve dersi dinliyorum)

            Öğretmenin gözüne girebilmek için ‘çiçek olup öylece oturan arada bir öğretmene bakıp ‘aferin’ sözünü duymak isteyip de bu sözü duymayınca ‘çiçek’ halinden vazgeçerek yaramazlığa geçiyor hemen kapının yanında oturan çocuk.

 

            Arka sıralarda oturan çocuklardan birisi, masaya gömülmüş başı öne eğik bir vaziyette sıranın altında parmaklarıyla oynuyor. Sınıfla hiç ilgisi yok sınıfta bulunmaktan başka. Adını sordum ‘Cenap’ dedi titrek bir sesle. Sanki suçluymuş gibi mahcup, gözlerinde korku, sesinde telaş, halinde yorgunluk vardı. (Bunun sebebini çok daha sonraları öğrenecektim. Cenap’ın dersleri çok kötüymüş)

 

………………………………………………

(Öğretmen çok agresif ve sert)

            Hangi hediye, hangi tatlı söz, hangi özür kapatır, öğretmenin öğrencinin kalbinde açtığı yarayı? Hangi bayramın arifesinde unutur çocuk, öğretmenin ilgisizliğini veya ona bağırmasını?

 

            Öğretmen öğrencilerine kızınca kendini cenaze konvoyunda bulur(kanımca). Bu arada siz hiç cenaze konvoyunda yürüdünüz mü? Herkes suçluymuş gibi yürür ve insanların suratı asıktır. ‘Gülmek, neşelenmek ve şakalaşmak’ gibi kelimeler mevtayı kabre koyup eve dönünceye kadar lügatlerden çıkartılmıştır. Öğretmen hazırlamalı kendisini bu konvoyda yürümeye; öğrencilerini dövdüğünde veya onlara bağırdığında. Nasıl da sevimsizleşiyor öğretmen öğrencilerine kızınca. Nasıl da ortaya çıkıyor çocukların ‘çocuklukları’ kızılınca.

 

            İnsanlar çocukların seslerine kulak kesilip onları dinleyebilselerdi, eve neşe getirsin diye tutsak tuttukları kanaryaları hemen salarlardı. Çünkü denizköpüğü gibi değildir, çocuk yüzlerinin insanda meydana getirdiği inşirah.

 

Beğendim
Beğendim Bayıldım Haha Süper Üzgünüm Kızgınım
2 Yorumlar

orumlar

  1. maraşlı

    28 Ekim 2009 at 20:02

    Gardaş, tamam, güzel, hoş, nsanın içini gıdıklayan, okuduğumuz zaman insanın içinden bir şeylerin sanki çıkıp gittiğini hissettiğimiz orjinal yazılar yazıyorsunuz. Tebrik ederim ama; bir inkisarımı da sizlerle paylaşmak istiyorum.Daha önceki yazılarınızı da okudum. Dikkatimi çeken noktaların en başında noktalama-imla gelir.Bunu kime sorarsanız sorun, yazıda bir metnin konusunun orjinalliği kadar o metnin düzgün yazıya aktarılması da önemlidir.Kusura bakmayın ama; ben bu yazıların geneli itibariyle metne dökülürken yazım-noktalamaya dikkat edilmediği kanaatindeyim.Lütfen sizlerden ricam, Türkiye genci olarak şu Türkçe’nin kurallarına uymanızı önemle rica ediyorum.Tebrik ederim.BAŞARILAR.

  2. Kemal KOCAR

    29 Ekim 2009 at 00:26

    Öğretmenliğin dili sevgi dili olmalı, dilinden çıkanlanlar kalbinden dökülenlerdir. Kalbi katılaşmışlar karşısındakinin kim olduğunu bilmeden hareket eder. Ama hatırlamaz ki bir zamanlar bu sıralarda kendisine yapılanları. Sevgi temelli eğitim öğretmenin felsefesi olmalıdır. Yazılarınızdan dolayı çok teşekkürler. Kaleminiz sağalam, yolunu hep açık olsun.

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

To Top